Dichter Peter van Hooij
Mijn levensverhaal vertelt in bij elkaar horende gedichten
Veel gedichten gaan over mij en Anchil
Peter en Anchil
Dit is het laatste wat ik heb geschreven
Ik richt mij nu op andere dingen die net zo belangrijk zijn
ontroeren, troosten, steunen en inspireren
gemoedsrust en levensvreugde zal geven
Welkom in mijn wereld en mijn leven
Ik wens je veel leesgenot toe
Ik wil met mijn schrijven - op mijn eigen bescheiden manier - een klein beetje licht laten schijnen in deze vaak donkere wereld. Een klein sprankelend lichtje van troost en geluk in de duisternis. Ik hoop dat mijn schrijven het licht in jouw hart laat stralen en jou mag helpen om bewust te leven vanuit dat licht. Dat maakt het leven een stukje lichter, zachter, fijner en mooier.
"In de stralen van mijn warme hart ontluiken de gevoelvolle zinnen van poëzie en troost. De poëtische gezangen vol verlangen doen je ziel dansen op het ritme van mijn hart. Dans met mij voorbij de blinde illusies en zie het wonderschone wonder van het leven. Dans met mij op het ritme van mijn woorden, want het zal je troosten en vreugde geven." Peter van Hooij
"Misschien zal morgen bij het ontwaken de tijd een einde aan mijn leven maken. Het kan zomaar gebeuren en er zullen mensen zijn die om mij treuren. Er zijn mensen die van mijn bestaan afweten, maar voor ik het weet zijn ze mij vergeten. Mijn schrijfsels komen in de vergetelheid en ik verdwijn volledig in de eeuwigheid. De oude klok telt af: tik tak, tik tak." Peter van Hooij
Ik ben een chanboeddhist (taoïstisch boeddhist). Veel mensen associëren spiritualiteit, filosofie en meditatie met zweverigheid. Het chanboeddhisme (het taoïstische boeddhisme) is hier het tegenovergestelde van. Het chanboeddhisme is juist heel nuchter, aards en praktisch, met beide benen stevig op de grond. Het inspireert mensen die eerder niets met spiritualiteit hadden. Het chanboeddhisme is waardevol voor iedereen. Het chanboeddhisme is geen religie, godsdienst of geloofsovertuiging. Je hoeft nergens in te geloven. Het gaat erom wat je er concreet mee kunt en wat je er concreet aan hebt. Duidelijk, feitelijk en tastbaar. Hiervoor verwijs ik naar mijn verhandeling (thuiscursus) over het chanboeddhisme. Veel van mijn spirituele gedichten gaan verder dan het chanboeddhisme, voor mensen die daarvoor openstaan.
Ik ben niet typisch een boeddhist met mijn levensstijl. Ik ben bijvoorbeeld geen vegetariër of veganist, maar een flexitariër (voornamelijk vegetarisch). In de oude traditie van het chanboeddhisme bestaan er geen dogmatische leefregels. Geen voorschriften, verplichtingen en verboden. Ik pas dankzij de oude traditie niet in het verstarde stereotypische beeld dat veel mensen hebben van een boeddhist, waarover meer in mijn verhandeling (thuiscursus). Ik leef niet heel anders dan de meeste mensen. En juist dat maakt mijn onderwijs zo toegankelijk voor iedereen.
"Je hoeft niet vast te zitten in de verwachtingen en oordelen van anderen. Durf vrij te zijn, durf anders te zijn en durf je eigen leven te leven." Han Wei Min 韓偉民 (1924-2012)
"De wijsheid van de boeddha is de wijsheid van het hart. De wijsheid van het hart is de wijsheid van de boeddha. Deze wijsheid overstijgt alle regels, dogma´s en gewoonten en is toegankelijk voor iedereen." Shi Heng Lin 释恒林 (1865-1923)
Ik schrijf al jaren. Heel lang hebben op deze site maar 14 gedichten van mij gestaan, omdat ik druk bezig was met het schrijven van andere dingen. Ik heb een aantal blogs geschreven over de Chinese krijgskunsten en bewegingskunsten, zoals Tai Chi en Chi Kung. Tevens heb ik een filosofische verhandeling (thuiscursus) geschreven over het Chinese chanboeddhisme (het taoïstische boeddhisme). De verhandeling (thuiscursus) kan je gratis online vinden. Zie de link onder deze introductie. Ik ben een groot liefhebber van het chanboeddhisme en de grondlegger van "het zevenvoudige pad" van het chanboeddhisme (meditatie, wijsbegeerte en levenskunst). Inmiddels is het andere schrijfwerk klaar (12 maart 2025), waardoor ik meer tijd en ruimte heb om gedichten te schrijven. Sinds 18 mei 225 plaats ik regelmatig nieuwe gedichten op deze site. Op dit moment staan er 172 gedichten van mij. Ik zet nieuwe gedichten onderaan. Ik laat hier weten wanneer ik weer een gedicht/gedichten heb geschreven. Ik heb een nieuw gedicht/nieuwe gedichten geplaatst op: 17 december 2025
Update: Ik ben gestopt met de dichtkunst. Het laatste gedicht heb ik geplaatst op: 17 december 225. Ik heb genoeg geschreven. Er is genoeg te lezen. De cirkel is rond. Ik moet bewust onthechten (loslaten) en verdergaan. Als je mijn gedichten leest over mijn herinneringen, dan begrijp je waarom. Ik heb prachtige en verschrikkelijke herinneringen. Het ophalen van deze herinneringen doet wat met me. Het is tijd om het achter me te laten. Als mij dat niet lukt, dan wil ik het verleden in elk geval laten rusten. Mijn leven is al zwaar genoeg zoals het nu is. Ik ben ernstig ziek.
De geestkracht van het chanboeddhisme (het taoïstische boeddhisme) sleept mij door het lijden heen, waardoor ik het kan dragen, wat ik leerde van mijn leervader Han Laoshi. Informatie hierover staat in mijn verhandeling (thuiscursus) over het chanboeddhisme.
In de oude traditie waaruit ik kom is de meditatietraining van het chanboeddhisme gericht op het ontwikkelen van geestkracht (geestelijke kracht). Mijn gezondheid gaat steeds verder achteruit en het is een lijdensweg, maar ik ben een taaie en ik draag mijn lijden met geestkracht, doorzettingsvermogen en vastberadenheid. Er staat mij nog heel wat ellende te wachten, maar ik kan dit met een sterke geest tegemoet treden. Ik hoop nog een aantal jaren te mogen leven, maar dat heb ik met mijn ziekte niet zelf in de hand. Oud ga ik in elk geval niet worden. Ik ben mij zeer bewust van de dood en mijn vergankelijkheid. Het kan zomaar ineens afgelopen zijn en daar heb ik vrede mee. Het mag al een wonder heten dat ik er nog ben. Ik ben dankbaar voor de tijd die ik heb gekregen en wat ik in die tijd heb kunnen doen. Wat er ook gebeurd, mijn taak als leraar en schrijver heb ik verricht. Daarvoor was ik hier en zo zal ik gaan.
Ik schrijf over "lijden en geluk" en hoe deze zich tot elkaar verhouden. Daarom is het belangrijk dat ik ook mijn eigen lijden en geluk laat zien. Ik laat de mens achter de schrijver zien. Ik ben geen schrijver die zich achter de letters verschuilt. Ik open mijn hart voor jou.
Niets menselijks is mij vreemd. Ik ben natuurlijk gewoon een mens zoals jij en iedereen. Ik ben spiritueel ingesteld (zoals vele mensen) en ik schrijf over spiritualiteit, maar ik ben uiteraard geen verheven goeroe die boven jou staat. Ik ben ook niet bijzonder (niet anders dan anderen). Ik ben een hele normale man (die anders durft te zijn door zijn eigen weg te gaan) en absoluut geen heilige. En juist dat maakt mijn schrijfwerk zo toegankelijk voor iedereen. Ik sta als een gelijkwaardig mens naast jou, met al mijn onvolmaaktheden en onvolkomenheden. Ik ben zelf nog volop bezig met mijn eigen ontwikkeling en groeiproces. Mijn kracht als schrijver en dichter zit in het feit dat ik mij kwetsbaar open durf te stellen en mezelf niet mooier of sterker voordoe dan ik ben. Ik ben open over mijn eigen leven en leerproces met vallen, opstaan en weer doorgaan. Ik deel mijn sterke en mijn zwakke kanten, mijn goede daden en mijn fouten, mijn vorderen en mijn falen, mijn trots en mijn spijt, mijn vreugde en mijn verdriet, mijn geluk en mijn lijden. Zo kan ik een spiegel zijn, waarin mensen zich kunnen herkennen.
Mijn naam is Peter van Hooij. Ik ben een eenvoudige chanboeddhist (taoïstisch boeddhist) en een oud-leerling van de Chinese chanmeester Han Laoshi (Han Wei Min). Als Han Laoshi de boom is, dan ben ik slechts een klein takje van de boom. Ik sta bescheiden in zijn schaduw. Ik ben geboren op 10 maart 1972 in Arnhem, waar ik nu ook woon (Appelgaard). Ik ben bewust alleenstaand (heterovrijgezel) en niet op zoek naar een relatie. Ik ben een autobiografische dichtkunstenaar. Mijn gedichten zijn gebaseerd op mijn eigen leven en gericht op het helpen van anderen. Ik heb veel levenservaring en een beetje levenswijsheid opgedaan tijdens mijn levensreis (met vallen, opstaan en weer doorgaan). Na een intens en bewogen leven vol - prachtige en verschrikkelijke - avonturen en belevenissen heb ik gekozen voor een rustig en eenvoudig leven. Dit is terug te vinden in mijn gedichten. Ik neem je mee in mijn wereld en mijn leven.
Het maakt mij niet zoveel uit wat mensen van mij vinden. Daarin ben ik heel nonchalant. Als mensen mij interessant vinden dan is dat prima en als mensen mij vreemd vinden dan is dat ook prima. Ik ben gewoon mezelf en ik doe gewoon mijn ding. Wat ik wel belangrijk vind is dat ik de mensen bereik voor wie ik dit heb geschreven: de mensen die oprecht vanuit hun hart geïnteresseerd zijn.
In mijn gedichten staan "lijden en geluk" centraal en hoe deze zich tot elkaar verhouden. De thema´s die voorbij komen zijn ziekte, verlies, rouw, trauma, depressie, tegenslag en narigheid. Maar ook liefde, romantiek, inspiratie, ontspanning, optimisme, genot en vreugde. Ook in mijn verhandeling (thuiscursus) over het chanboeddhisme (het taoïstische boeddhisme) staan lijden en geluk centraal en krijgen deze thema’s veel aandacht. Zie de link onder deze introductie. Ik weet uit ervaring wat ernstig lichamelijk, geestelijk en emotioneel lijden is. Ik ben ernstig ziek en ik heb veel meegemaakt. In mijn verhandeling laat ik zien hoe ik daarmee omga. Als iemands leven verandert door waar ik doorheen moet, dan zal dit het allemaal waard zijn. Dat is de zin van mijn lijden en dat is de reden waarom ik schrijf.
Ik heb een bindweefselaandoening: Marfan (mutatie FBN1 gen). Hoewel de uiterlijke kenmerken bij mij in eerste instantie niet duidelijk zichtbaar zijn, heb ik wel krommingen en vergroeiingen in mijn skelet, met name in mijn rug. De bindweefselaandoening is slopend. Het tast mijn hart en slagaderen aan, waardoor ik een zware hartinfarct kreeg. Doordat het ook andere slagaderen aantast kreeg ik een zware hersenbloeding en herseninfarct. Tevens tast het mijn bewegingsstelsel aan, mijn longen (uitgebreide emfyseem) en meer (bindweefsel zit in het hele lichaam). Ik heb altijd hevige pijn, ik voel me vaak hondsberoerd en ik ben inmiddels 25 kilo aan spiermassa kwijt. Ik gebruik veel medicatie, ik heb diverse medische ingrepen gehad, ik verbleef een half jaar intern in een revalidatiecentrum en ik sta onder controle bij meerdere artsen. Mijn gezondheid gaat steeds verder achteruit. Ik voel mij echter geen slachtoffer en ik heb geen last van zelfmedelijden. Er staat mij nog heel wat ellende te wachten, maar ik zie het ziek zijn en de beperkingen als een kans en mogelijkheid om anderen te steunen en inspireren. In mijn verhandeling (thuiscursus) over het chanboeddhisme staat meer informatie over mijn ziekte en de gevolgen daarvan. In mijn gedichten schenk ik vooral aandacht aan mijn geestelijke en emotionele lijden.
Ik ben een dichter die jou - door eigen ervaringen - begrijpt, ontroert, troost, steunt en inspireert. Ik componeer poëzie om jou een schuilplaats te geven in je hart. Een veilige plaats voor je ware zelf. Een plaats waar je liefdevol wordt omarmt.
Ik heb een grote passie voor taal. De taal is het instrument van de schrijver en dichter. Ik bespeel bekwaam mijn instrument. Voor mij is schrijven en dichten spelen met taal en dat vind ik ontzettend leuk om te doen. Ik ben een taalkunstenaar en een componist met woorden. Taal kan iemand - net als muziek - heel diep raken en in vervoering brengen. Dat is wat ik met taal tracht te doen. Het gaat om 'wat' ik schrijf, niet om 'hoe' ik schrijf, maar een prachtige inhoud verdient een prachtige vorm.
Ik sta stevig in mijn kracht (geestkracht), maar ik ben tevens een intens en gepassioneerd gevoelsmens. Dit klinkt door in mijn sfeervolle gedichten. Ik beschrijf als sfeerdichter diverse sfeermomenten (de sfeer van een moment). Ik kan prachtige, aangename, gezellige, vertederende, romantische en sensuele sfeermomenten levendig beschrijven, vanuit mijn eigen ervaringen. Dit doe ik op een liefdevolle en verfijnde manier.
Ik schrijf tevens spirituele gedichten. In mijn spirituele gedichten gaat het niet om het geloven door religie, maar om het intuïtieve weten door spirituele ervaringen (zoals vele mensen het ervaren). Ik ben geen religieuze man, maar wel diepgaand spiritueel. Engelen, de hemel en vorige levens zijn voor mij heel normaal en niet verbonden aan een bepaalde religie. Ik ga puur en alleen uit van mijn eigen spirituele ervaringen. Vrijheid, eigenheid en menselijkheid in spiritualiteit vind ik heel belangrijk. Als dichter schrijf ik vanuit mijn menselijkheid. Ik houd niet van zweverigheid en ik sta met beide benen stevig op de grond.
Oosterse en westerse spiritualiteit komen bij mij samen: het Chinese chanboeddhisme en taoïsme, het Keltische sjamanisme en het Universele neoplatonisme. Ik ben en blijf op de eerste plaats een chanboeddhist (taoïstisch boeddhist). Ik schrijf in mijn verhandeling (thuiscursus) uitsluitend over het chanboeddhisme in de puurste vorm.
Intuïtie is heel natuurlijk en normaal. We hebben allemaal een intuïtie. Intuïtiviteit is net als creativiteit. Iedereen is creatief. De één is creatiever dan de ander en heeft daar meer aanleg voor, maar iedereen kan creativiteit verder ontwikkelen. Zo werkt het ook met intuïtie. Als door meditatie de maalstroom van je gedachten tot rust komt en de ruis in je hoofd verdwijnt, dan is er meer ruimte voor intuïtieve waarnemingen. Intuïtie kan je trainen door te mediteren. Zo eenvoudig is het. Je intuïtie zal als vanzelf steeds sterker worden als je mediteert. In mijn verhandeling (thuiscursus) over het chanboeddhisme leer ik jou hoe je kunt mediteren. Ik ben (zoals vele mensen) een oude ziel en ik heb een zeer sterke intuïtie (aanleg en getraind). Ik kan mensen snel en goed doorgronden en ik weet dingen over mensen die ik niet kan weten. Ik heb in het verleden veel ervaring opgedaan als spiritueel raadsman, voor het geven van inzicht en advies vanuit mijn intuïtieve waarnemingen. Als kind van 12 jaar begon ik al met de dagelijkse meditatie en verdiepte ik mij al in de wijsbegeerte. Ik heb van kinds af aan lucide dromen, duidelijke intuïtieve waarnemingen en contact met gidsen, engelen en natuurgeesten. De Keltische sjamanistische natuurmystiek (Keltisch sjamanisme) is een grote inspiratiebron van mij. Ik voel mij sterk verbonden met de natuur en de natuurenergie, vooral met de bomen. Ik leef in harmonie met de seizoenen en ik ben vaak in het Immerloopark. In het park speel ik graag het spel van de vogels. Het spel van de vogels is een Chinese vorm van wandelmeditatie (Walking Chi Kung), met langzame vloeiende bewegingen. Informatie hierover staat in mijn verhandeling over het chanboeddhisme. De natuur en de natuurmystiek hebben een belangrijke plaats in mijn poëzie.
Ik ben niet bezig met een god of goden/godinnen. Ik richt mij op het Ene uit het neoplatonisme, wat hetzelfde is als Tao uit het chanboeddhisme en taoïsme. Informatie over het Ene (Tao) staat in mijn verhandeling over het chanboeddhisme (onderaan, bij het hoofdstuk: de levensbron).
Ik schrijf beeldende gedichten die je voor je kunt zien en kunt voelen. Het is klassieke ambachtelijke dichtkunst (met pen en papier geschreven, met hart en ziel), in mijn kenmerkende dichtstijl. Alle aspecten van het leven komen voorbij, zoals: spiritualiteit, liefde, romantiek, vreugde, verdriet en pijn. Wijsheden, levenservaringen en sfeermomenten wisselen elkaar af. Ik schrijf gedichten met de intentie om mensen te helpen, door hun hart te verwarmen. Mijn hartverwarmende schrijfsels zullen jou ontroeren, troosten, steunen en inspireren. De smaakvolle sfeermomenten zijn bedoeld om van te genieten.
Lees alle gedichten in de volgorde zoals ze staan, want samen vertellen ze een verhaal: mijn levensverhaal (herinneringen). Zo volg je het verloop van onder meer mijn levensgeluk, liefdesleven, verliesverwerking, rouwproces en lijdensweg. Dit verloop kan je alleen volgen als je alles op volgorde leest. Je wandelt met mij mee op mijn levenspad. Met een glimlach en een traan.
Mijn eerste 25 gedichten heb ik geschreven in diverse dichtstijlen en de vrije dichtvorm. De ene keer schrijf ik een versvorm (met rijm), de andere keer een prozagedicht (zonder rijm). Mijn gedichten daarna zijn korte meditatieve gedichten in mijn eigen stijl, die ik een vaste vorm heb gegeven, bestaande uit 8 regels van 4 korte zinnen (met en zonder rijm). Het is een meditatieve bezigheid en een interessante uitdaging om in 4 korte zinnen een beeldend gedicht te schrijven. Eenvoud, diepgang en inzicht staan hierin centraal, met aandacht voor details. Het doel is om met zo min mogelijk woorden zoveel mogelijk te beschrijven. Het is mijn resultaat van een meditatief en dichterlijk rijpingsproces. Poëzie voor fijnproevers, geschreven in de meditatieve staat van zijn, met de fijnzinnige wijze waarop ik de wereld waarneem. Het zijn pareltjes van poëzie.
Opgedragen aan Anchil (andjil), voor haar liefde en inspiratie. Zij is niet meer hier op aarde, maar altijd in mijn hart. Als mijn tijd gekomen is om naar de hemel te gaan, dan ben ik weer bij haar. Tot dan, lieve Anchil.
Je mag een link naar deze gedichtensite op social media plaatsen.
Je kunt geen contact met mij opnemen. Op mijn eigen schrijfwerk na ben ik verder niet actief op internet (social media, sites, apps en forums). Lekker rustig zonder al die prikkels.
Naast mijn gedichten heb ik een filosofische verhandeling (thuiscursus) geschreven over het chanboeddhisme (het taoïstische boeddhisme): https://chinesezenarnhem.blogspot.com
Geniet en laat je inspireren.
Arnhem, 18 mei 2025
Update: Ik ben gestopt met de dichtkunst. Het laatste gedicht heb ik geplaatst op: 17 december 225.
Alle auteursrechten zijn voorbehouden aan de auteur Peter van Hooij (auteurswet 1912). Het schrijfwerk van Peter van Hooij is auteursrechtelijk beschermd en op datum gedocumenteerd.
1. Alle dingen
In alle dingen
heb ik rust gezocht.
De rust vond ik
toen ik alle dingen losliet.
Dichter Peter van Hooij
2. De loutering des levens
Elke pijnlijke tegenslag
is een wonderlijk nieuw begin.
Door de innerlijke ontplooiing
groei je een andere dimensie in.
Een dimensie met helende mogelijkheden
en een betoverende kracht.
De tedere weg naar jezelf
vanuit een liefdevolle pracht.
Raak nooit verbitterd, verstard of hard
door de obstakels van het leven.
Blijf warmhartig, meegaand en zacht
en standvastig in je streven.
Al is de waarheid nog zo hard,
vol gemis, zorgen en pijn.
Ervaar de kracht diep in je hart,
doorleef het, voel en laat het zijn.
Ook al dreig je af te dwalen
door emoties en tegenslag.
Ontken het niet, ontloop het niet
en weet dat je leven mag.
Niet het vallen is falen,
maar het weigeren om op te staan.
Ook jij hebt de kracht in je
om jouw levensweg te gaan.
Langzaam ontwaakt dan een nieuw begin
en schuiven hindernissen opzij.
Vele mogelijkheden die jij hebt
komen dan weer voorbij.
Je bent gelouterd en wijzer
en dan zomaar op een dag,
kan je nieuwe kansen aan
en zie je wat je eerst niet zag.
Van binnen nu zoveel rijker,
een mens die karakter heeft.
Doordat je pijn en vreugde kent
en een leven hebt geleefd.
Daar sta je dan kleine mens,
weer midden in een groots bestaan.
Je weet nu echter wel;
jij kan vele dingen aan.
Dichter Peter van Hooij
3. Verliefdheid der jaargetijden
Ooh meisje, je moest eens weten
wat jij zoal met mij doet.
Zoals de bloeiende ontluiking
die ook de lente voedt.
Ooh meisje, je moest eens zien
hoe jij in mij leeft.
Zoals de zomer zichtbaar maakt
waar de vlinderbloesem zweeft.
Ooh meisje, je moest eens voelen
wat jij in mij losmaakt.
Zoals het herfstblad dwarrelend valt
en onzeker de grond aanraakt.
Ooh meisje, je moest eens ervaren
hoe diep jij in mij bent.
Zoals de pijnboom groen blijft
en de winter niet herkend.
Ooh meisje……
Dichter Peter van Hooij
4. Het verlaten strand
Ik zie jou nog lopen op het verlaten strand.
Met je lieve voetjes in het zand,
loop jij naar mijn open armen.
Onder het prachtige avondrood,
praatten wij over de naderende dood.
Met jouw woorden wist jij mij te warmen.
Jij zei: “Ik zal je nooit verlaten.
Ik zal nabij zijn en verder praten.
Lieve schat, ik hou van jou.”
Zo wandelden wij langs een zee van emotie.
Van een einde hadden wij geen notie.
Nog geen uitzicht op intense rouw.
Ik staar nu over het verlaten strand.
Geen lieve voetjes meer in het zand.
Maar, jij loopt nog steeds naast mij.
Los van lijden en onzekerheid.
Met de dood als een voldongen feit,
ben jij nu eindelijk vrij.
Soms denk ik: “Kan ik wel zonder haar?
Kan ik hier leven en zij daar?”
Ik mis jouw aanwezigheid!
Dwars door alle pijn;
onze liefde zal voor eeuwig zijn,
los van lichaam en van tijd.
Voor altijd samen op ons verlaten strand
wandelen wij door, hand in hand,
met een traan en een glimlach door ons levenslot.
Wanneer het verdriet met mij wegrent,
herinner ik mij dat ik jou heb gekend.
Ons leven samen kent geen slot.
Dichter Peter van Hooij
5. Geen afscheid
Zij sprak ware woorden
toen zij daar zo hulpeloos lag.
Net uit narcose gekomen
toen zij mij naast zich zag.
‘Luister jongen, uit gaat mijn vuur,
maar mijn liefde heeft zich in jou verlengd.
Dit is hier mijn laatste uur,
maar oneindigheid is wat het leven schenkt.’
Na een leven een uur van leven.
Wat een wonderlijke tijd.
Een uur van leven dat ons deed beseffen;
dit is voor ons geen afscheid.
Dichter Peter van Hooij
6. Laat los en vertrouw
Ga maar, lieve schat
Een engel wacht op jou
Jouw leven gaat daar verder
Laat los en vertrouw
Ga maar, lieve schat
Ik hou zoveel van jou
Jouw leven gaat daar verder
Laat los en vertrouw
Ga maar, lieve schat
Ik hou contact met jou
Jouw leven gaat daar verder
Laat los en vertrouw
Ga maar, lieve schat
Ik kom weer terug bij jou
Jouw leven gaat daar verder
Laat los en vertrouw
Dichter Peter van Hooij
7. Bergdal van het lijden
Ik reis niet naar de bergtop,
maar door het bergdal van het lijden
en vind daar zalig mijn hemels hart.
Eeuwig is de zonsopkomst,
gevleugeld mijn vergeten bloed,
in zaligheid niet meer getart.
Als een pelgrim, voet voor voet,
kom ik nader tot de dood,
waar het ware leven zich ontward.
Dichter Peter van Hooij
8. De tijd
De tijd kan eindeloos lang duren
Al die langgerekte uren
Terwijl een gelukzalige week
soms slechts een seconde leek
Tijd is traag en tijd is vlug
Je krijgt de tijd nooit meer terug
De tijd is ook niet te stoppen,
zolang je hart zal blijven kloppen
Je bent allemaal onderhevig aan de tijd,
maar je leeft voort in eeuwigheid
Het enige wat telt in de tijd
is dat je leeft in liefde en genegenheid
Dan zal je naar de hemel gaan,
waar de klok niet langer door zal slaan
Geen tijd meer voor pijn en lijden
Daar zal de dood je van bevrijden
Dus als het tijd is om heen te gaan,
onder de jonge of oude maan,
dan is er alleen het hemelse geluk
en dat gaat door de tijd niet stuk
Dichter Peter van Hooij
9. Waterspiegeling
Ik keek mezelf aan vanuit de oppervlakte
met een diepe blik als het zuivere water.
Door de heldere tinten blauw en groen
probeerde ik voorzichtig de bodem te vinden.
Zonnestraling die op het water neervlijde
versterkte slechts mijn schaduwzijde.
Vrede dreef sereen in mijn ogen
en zwom voorbij aan toen en later.
Een blik die elke gedachte oversteeg
in een moment van eeuwigheid.
Het was het water dat verkoeling bood
en mijn ego verdronk een stille dood.
Dichter Peter van Hooij
10. Het nieuwe heden
De harde lijnen in jouw gelaat
verraden een turbulent verleden.
Je zonk totdat je de bodem vond.
Nu alweer het oude heden.
Jouw hoofd kwam langzaam boven water.
Je drijft nu op wispelturige golven
naar de vage bestemming die toekomst heet
en het heden heeft bedolven.
Jouw scheepswrak herbergt waardevolle schatten
op de diepste gronden van het levenswater.
Jij overlevende drenkeling ziet ze niet,
maar vindt ze wellicht later.
In het nieuwe heden.
Dichter Peter van Hooij
11. Ondankbare vogels
In de sluier van ochtendschemer
wordt het zachte parksilhouet
tijdens het morgenlied der vogels
langzaam in beelden omgezet.
Uit de kruin van de kastanjebomen
vliegen de spreeuwen en duiven,
terwijl ik in het bedauwde park
met een broodzak sta te wuiven.
Ondankbaar valt er wel eens
een behoefte op mij neer,
maar om voorbijvliegende redenen
voeder ik ze telkens weer.
Dichter Peter van Hooij
12. Natuurlijke levenscyclus
Een dag is als een vlinderbloem;
je plukt ‘m en verwelkt dan wel.
Toch na een nachtje dromen zaaien
oogst je een nieuwe dag weer snel.
Een jaar is als een rozenstruik;
je snoeit ‘m en loopt snel weer uit.
Toch na elke oude groeifase
wordt de nieuwe bloei weer ingeluid.
Een leven is als een appelboom;
je plant ‘m en zal fruit prijken.
Toch na de wortels te versterken
zullen de takken naar de hemel reiken.
Dichter Peter van Hooij
13. Leeft gij uw leven?
Vindt gij ruimte tussen lachen en wenen
en accepteert ge deze wederkerige dans
ten volle bewust en ad rem?
Ziet gij de subtiele details aanwezig
in al het wonderschone u ter leen en
luistert gij naar uw innerlijke stem?
Wanneer gij geestelijk volgroeid zijt
leeft ge tussen tijd en eeuwigheid en
dwaalt ge weldra niet zoekend rond!
Op uw wijde weg des doods
verdween allengs elk onderscheid
waardoor gij louter leven vond!
Dichter Peter van Hooij
14. Armoede in rijkdom
Wel honderd mensen om je heen
en toch voel jij je zo alleen.
De top behaalt in je carrière
en toch is het geld een barrière.
Een prachtige villa onder de linden
en toch kan jij je plaats niet vinden.
Je gezondheid is in een goede staat
en toch ben je bang hoe de toekomst gaat.
Veel tegenslagen heb je nooit gehad
en toch was er één ding die jij steeds vergat.
Tevreden zijn in het huidige moment,
omdat je niet in het verleden of de toekomst bent.
Dichter Peter van Hooij
15. Respectabele vreemde
Uw zichtbaar doorwerkte handen
en de rimpels op uw gelaat
doen levenswijsheid vermoeden.
Vreugde in verdriet zien stranden.
Met de naakte waarheid als gewaad,
raakt het de slechten en de goeden.
U hebt leed op uw schouders zien landen.
Terwijl u loopt is uw stok een weldaad.
Maar uw glimlach, die blijft broeden.
Met u heb ik geen zichtbare banden.
Ik heb nog nooit met u gepraat.
Toch blijft u mijn fascinatie voeden.
Respectabele vreemde.
Dichter Peter van Hooij
16. Het gouden ei
Eens heeft in Barendrecht
een kip een gouden ei gelegd.
Zij heeft voor het leggen van deze pracht
heel diep aan iets moois gedacht.
De boer bouwde een gouden ren
voor zijn verrijkende sierlijke hen.
De kip had niet meer aan iets moois gedacht
en dus bleef uit de gouden pracht.
Toen mocht de kip weer vrij loslopen,
want het echte leven laat zich niet kopen.
De kip kreeg er tien kuikens bij
die later allen zorgden voor een gouden ei.
Dichter Peter van Hooij
17. Natuurmystiek
De vogel zong en zijn lied sprak tot mij.
Werkelijk, de vogel zei
dat alle vogels blijven vliegen.
De wind zal hun dragen,
zonder antwoorden en zonder vragen.
Boven de eeuwige velden van de Grote Geest.
De vogels zijn hier eerder geweest.
Dichter Peter van Hooij
18. Dans met de vlinder
Dans met de vlinder.
Zie de bloemen staan.
Laat vanuit je puurheid
jezelf lekker gaan.
Figuurtjes in de wolken.
Een warme lach.
Weet diep van binnen
dat jij er wezen mag.
Maak toch geen toestand.
Je mag gewoon jezelf zijn.
Laat je hart schijnen,
verwarmend en fijn.
Ga terug naar je onschuld.
Wees lief voor elkaar.
Ga terug naar je hart,
wat jij zoekt vind je daar.
Dichter Peter van Hooij
19. De kunst van het zijn
Het hart is het mooiste instrument
aan alle kanten van de zee.
Als je de prachtige klanken laat trillen
klinken vele harten mee.
Het overstijgt ieder woord en elke daad
wanneer wij dit instrument bespelen.
Want gewoon door er te zijn
raken wij er velen.
Als je hart klinkt resoneert de ander
zo subtiel, meeslepend en fijn.
Luister naar de klanken van je hart;
dat is de kunst van het zijn.
Dichter Peter van Hooij
20. Sublieme illusie
Ik kijk naar de aanstormende vloedgolven
en rustig terugtrekkende eb van de zee.
Een overweldigend gevoel van uitgestrektheid
neemt mijn gedachten onverdroten met zich mee.
Hoe onbeduidend zijn mijn observaties
en hoe beperkend is dan mijn eigen geest?
Hoe kan ik de zee ooit volledig zien
als mijn ogen daar nooit zijn geweest?
Ik zie de gloed van de wassende maan
en de zee weerspiegeld mijn conclusie.
De zon is niet in zee ondergegaan,
maar wat een sublieme illusie.
Dichter Peter van Hooij
21. Het innerlijke landschap
In het innerlijke landschap …..
Waar een gouden hart als een danstrom
slaat en zorgen worden weggedanst,
daar is geen plaats voor kwaad.
In het licht van de liefde die steeds
weer herkanst en geen duisternis toelaat.
In het innerlijke landschap …..
Waar gedachten als zachte wolken aan
de blauwe hemel drijven en zelfs prachtig
zijn bij kille wind. Waar de zonnestralen
warmte bieden alsof de wolken in gouden
brokaat verblijven en beschutting geven
aan het innerlijke kind.
In het innerlijke landschap …..
Waar het goede als het kabbelende meertje
dat de lotusbloem draagt niet tegen de
levensstroom op zal wrijven. Waar gevoel
als de zon de koude hardheid vergeeft
en fonkelend weerkaatsend de ijzige
sneeuw in het bergbeekje doet afglijden.
Waar het levenswater in de eeuwig
voedende bron herleeft en de lotusbloem
doet bloeien in het bergdal van het lijden.
Dat is het landschap waar een zuiver mens naar streeft.
Dichter Peter van Hooij
22. Wat jij wilt
Jij wilt alleen zijn met de bomen.
Jij wilt alleen zijn met de wind.
Jij wilt je geest wat laten waaien
en weer blij zijn als een kind.
Jij wilt geen dingen moeten.
Jij wilt geen volger zijn.
Jij wilt je vrijheid graag bewaren
en lekker dansen op het plein.
Jij wilt de dag laten bepalen.
Jij wilt niet weten wat te doen.
Jij wilt je zorgen laten varen
en rustig liggen op het groen.
Jij wilt één zijn met de dieren.
Jij wilt één zijn met het bos.
Jij wilt je haren laten wapperen
en je voeten in het mos.
Jij wilt de takken laten wiegen.
Jij wilt de bosvrucht in je mond.
Jij wilt de ruimte hebben
om te draaien in het rond.
Jij wilt huppelen door de varens.
Jij wilt drinken uit de fontein.
Jij wilt de tijd nu nemen
om weer even kind te zijn.
Dichter Peter van Hooij
23. Ik moet verder
Ik moet verder, lieve schat.
Ik zal je nooit vergeten.
Maar ik moet verder, lieve schat.
Dat laat ik even weten.
Tot voorbij de dood mijn lief,
maar het is tijd om los te laten.
Ik mis nog steeds je knuffels
en ons urenlange praten.
Maar ik ga verder, lieve schat.
Ik zal je nooit vergeten.
Ik ga verder, lieve schat.
Dat laat ik even weten.
Dichter Peter van Hooij
24. Prachtige dame
Prachtige dame, wat ben je wonderschoon.
Je straalt vanuit innerlijke schoonheid.
Je lacht vanuit innerlijke schoonheid.
Je praat vanuit innerlijke schoonheid.
Je leeft vanuit innerlijke schoonheid.
De mooiste schoonheid zit in jou.
Dichter Peter van Hooij
25. Mijn beminde
Ik dreef weg in de omhelzing van mijn beminde.
Al het andere vervaagde, terwijl onze verlangens
werden vervuld in een bed van geurende bloesems
en passionele liefde. Er was geen ik meer en geen jij.
Er was slechts dit moment. Onze harten smolten
samen in een voortdurende zaligheid en elke streling
ging diep tot in de ziel. Ooh beminde, wat heb ik je lief.
Dichter Peter van Hooij
Hieronder volgen de gedichten in mijn eigen stijl (8 regels van 4 korte zinnen).
26. Een passionele kus
Als ik je aankijk en zachtjes in je oor fluister
beginnen je ogen weer te stralen in al hun glans.
Mijn zachte, lieve en passionele woorden
gaan rechtstreeks naar je hart en strelen je ziel.
Met je stralende glimlach zeg je meer
dan met de mooiste woorden te zeggen valt.
Als je lippen zachtjes mijn lippen raken
versnelt mijn hartslag en raak ik in extase.
Dichter Peter van Hooij
27. Ik zie jou
Ik zie jou weleens lopen,
je kijkt me lachend aan.
Ik herken het in je ogen,
je bent een lange weg gegaan.
Vele levens zijn voorbij,
maar hier ben je dan.
Wat een mooie oude ziel,
zoals jij stralen kan.
Dichter Peter van Hooij
28. Het ongezochte land
De zilveren maangloed strijkt
over de glooiende heuvels.
De dag aarzelt te komen
en de nacht weigert te gaan.
De stilte omarmt de rust
van dit prachtige vergezicht.
Ik voel het mysterie
van het ongezochte land.
Dichter Peter van Hooij
29. De nachtelijke hemel
In de nachtelijke hemel
zie ik het kosmische geschenk.
Het sterrenlicht opent de poort
naar een ruimere werkelijkheid.
Woordeloos krijg ik inzicht
in mijn diepste ware wezen.
Ik word gedragen door
het grote wonder van het bestaan.
Dichter Peter van Hooij
30. De oude abdij
De wind doet de boomtoppen
dansen naast de oude abdij.
Tussen de ramen van glas en lood
houdt de oude monnik een preek.
Zijn woorden echoën tussen de stenen
van deze lang vergeten vallei.
Weggespoeld als herfstbladeren
in de oude stromende beek.
Dichter Peter van Hooij
31. Omdat ik hier ben
Het is de inkttraan van
mijn pen die het papier kust.
Met een traan en een lach
in het land der dromen.
Nachtmerries galopperen
voorbij, maar ik voel diepe rust.
Omdat ik hier ben en nergens
anders hoef aan te komen.
Dichter Peter van Hooij
32. De vlinder
Met veel te oude ogen
zag zij zwart en grijs.
Het leven smaakte bitter
ook al was ze wijs.
Toen zag zij de vlinder
als zoete bloesem in de wind.
Ze keek naar de kleuren
met de onschuld van een kind.
Dichter Peter van Hooij
33. De kersenbloesem
De kersenbloesem bloeit
naast het heldere meer.
De zoete geur wordt verspreid
door de zachte lentewind.
Een milde regen daalt neer
op de tere roze blaadjes.
De takken maken een buiging
als mijn chanmeester kijkt.
Dichter Peter van Hooij
34. Een theemoment
Het lentelicht schijnt
het theehuis binnen.
Uw grijze baart glimt
als de porseleinen kom.
Meester wat moet ik doen,
vraag ik vol verwachting.
Zitten en vergeten jongen,
meer hoef je niet te doen.
Dichter Peter van Hooij
35. Je bent chan
Je zit als een rots,
met een geest als het kabbelende water.
Je staat als een boom,
met de energie diepgeworteld in de grond.
Je loopt als een kat,
met vederlichte stappen in het zachte zand.
Je bent als een kind,
met de openheid van de ontluikende bloesem.
Dichter Peter van Hooij
36. Aan de sloot
De lentezon schijnt zacht
en doet het water glanzen.
Waar de witte zwanen dobberen
zie ik blauwe libellen dansen.
Een oranje vlinder fladdert
die de gele bloem verkent.
Zomaar even aan de sloot
een wonderschoon moment.
Dichter Peter van Hooij
37. Wilde ganzen
Als de wilde ganzen
in hun vlucht.
Als hun broeden
en overwinteren.
Als je leeft
ben je even hier.
Als je sterft
ben je even daar.
Dichter Peter van Hooij
38. In de schaduw
De man kwam tot rust
en in zichzelf weer thuis.
In de schaduw van gebladerte,
ver weg van het gedruis.
Het enige wat hij wilde
was rust in zijn gemoed.
Niet bezig hoeven zijn
met wat een ander doet.
Dichter Peter van Hooij
39. Golven van verlangen
Golven van verlangen
naar aanraakbaarheid.
Liefkozen en beminnen
en opgaan in de tijd.
Koestering van aandacht
voor wie je werkelijk bent.
Diep van binnen voelen
dat je ware liefde kent.
Dichter Peter van Hooij
40. Wat ik wil zijn
Ik wil de traan zijn
in je stralende ogen.
Ik wil de lach zijn
op je prachtige mond.
Ik wil de muziek zijn
die jou laat dansen.
Ik wil de schat zijn
die jij nog niet vond.
Dichter Peter van Hooij
41. Een elfje
Ik hoorde haar
zachtjes een liedje zingen.
Met zwierende haartjes
zag ik haar springen.
Ze dartelde vrolijk
door het heidegras.
Toen zei haar moeder
dat het een elfje was.
Dichter Peter van Hooij
42. Weet je nog?
Het vlechten van madeliefjes
tot een prachtige bloemenkrans.
Jezelf met lente omhangen
en blij huppelen in cadans.
Tussen de lammetjes op de heide
in het door bloemen bezaaide gras.
Weet je nog hoe het voelde
toen je nog een kindje was?
Dichter Peter van Hooij
43. Laten we blij zijn
Laten we blij zijn dat
ik ik ben en jij jij.
Laten we blij zijn dat
wij wij zijn.
Al valt het soms niet mee
om mij, jou en ons te zijn.
Laten we blij zijn dat
wij wij zijn.
Dichter Peter van Hooij
44. Wie niet weg is, is gezien
Ze zat verscholen om
niet gevonden te worden.
Afgezonderd van de omgeving
was ze in elkaar gekropen.
Totdat haar snoetje
lachend omhoog kwam.
Achter de heuvel met
vergeet me nietjes.
Dichter Peter van Hooij
45. Nooit weggegaan
Hemelsbreed zijn
we altijd samen.
We kijken naar
dezelfde maan.
Al ben je zover
bij mij vandaan.
Ik ben nooit
bij je weggegaan.
Dichter Peter van Hooij
46. Rust maar
Rust maar krijger,
de oorlog is voorbij.
Rust maar krijger,
zet het gevecht opzij.
Rust maar krijger,
Tao is nabij.
Rust maar krijger,
met Boeddha aan je zij.
Dichter Peter van Hooij
47. Geluk in overvloed
Geluk kun je halen
uit ieder moment.
Uit het feit dat jij
er simpelweg bent.
Zorg dat ieder
moment ertoe doet.
Dan heb je geluk
in overvloed.
Dichter Peter van Hooij
48. Het kleine
Geluk zit niet
in status en geld.
Niet in gezondheid
en hoeveel jaren je telt.
Het zit in de aandacht
voor al het kleine.
Genieten van al
het mooie en fijne.
Dichter Peter van Hooij
49. Wacht niet
Wacht niet op
een mooie dag.
Maak er elke dag
een mooie van.
Met open aandacht
en een lach.
Dat is wat
iedereen kan.
Dichter Peter van Hooij
50. Schijnbaar tegenstrijdig
Lijden en genieten
kunnen samengaan.
Lijden hoeft genieten
niet in de weg te staan.
Het genieten zal je helpen
om het lijden te dragen.
Dus geniet van alle fijne
momenten en dagen.
Dichter Peter van Hooij
51. Vertrouw me maar
Ik heb je vast,
vertrouw me maar.
Ik laat je echt
niet vallen.
Ik ken je pijn,
die is zo zwaar.
Leun op mij,
vertrouw me maar.
Dichter Peter van Hooij
52. Ouder worden
De spiegel toont
de kleinigheden.
Lijnen en rimpels
krijgen we allemaal.
Dus wees voor je
leeftijd tevreden.
Want elke lijn en rimpel
verteld een verhaal.
Dichter Peter van Hooij
53. Niet voorbij
Je leven is
niet voorbij.
Ik vergeet nooit
hoe je was.
Ik vergeet nooit
wat je zei.
Je leeft liefdevol
voort in mij.
Dichter Peter van Hooij
54. Terug naar die tijd
De heldere maan schijnt
door de paarse seringen.
In de rust van de nacht
hoor ik een nachtegaal zingen.
Over lang vervlogen jaren
van samenzijn en afscheid.
In de rust van de nacht
even terug naar die tijd.
Dichter Peter van Hooij
55. Terug naar jou
Jij zei: "Hallo knappe man,
jou wil ik leren kennen."
Je was het mooiste wat
ik ooit had gezien.
Zo begon de mooiste
tijd van mijn leven.
Je bent hier niet meer, maar
alles leidt mij terug naar jou.
Dichter Peter van Hooij
56. Stil verdriet
Lopend op
een eeuwig pad.
Tranen door de
wind gedroogd.
Stil verdriet
mijn lieve schat.
Je leven te
vroeg uitgedoofd.
Dichter Peter van Hooij
57. Wasbeertje
Mamma, wat is
een wasbeertje?
Een beertje dat
de was doet.
De kleding, sokken
en ondergoed.
Met een teiltje
waar de was in moet.
Dichter Peter van Hooij
58. De winkeldeur
(subtiele humor)
Ik liep tegen de
glazen winkeldeur aan.
Ik hoorde zachtjes
een klein gilletje.
Het was een kind dat
mij vragend aankeek.
Waarom draagt u
eigenlijk geen brilletje?
Dichter Peter van Hooij
59. Ik word gebruikt
(subtiele humor)
Ik word door de dichter
gebruikt als het hem blieft.
Wanneer hij vrolijk is,
verdrietig of geliefd.
Ook al is hij meestal
heel ontspannen en zen.
Houd rekening met mij,
want ik ben maar een pen.
Dichter Peter van Hooij
60. Wees mild
Wees mild voor elkaar
en zie het goede in mensen.
We maken allemaal fouten
en hebben allemaal grenzen.
Wees mild voor elkaar,
dan heb je het fijn.
Probeer bovenal zelf
een goed mens te zijn.
Dichter Peter van Hooij
61. Net als jij
Net als jij, gaan de bloemen
vanzelf wel bloeien.
Net als jij, weten de vogels
hun richting wel te gaan.
Net als jij, zullen de wolken
hun weg wel vinden.
Net als jij, blijven de bomen
in hun eigen kracht staan.
Dichter Peter van Hooij
62. Ik ben voor jou bedoeld
Ik pluk de mooiste bloem
en weef het in je haren.
Met liefdevolle ogen
blijf jij naar mij staren.
Met je hand op mijn hart
laat jij weten wat je voelt.
Jij zegt: "Lieve schat, blijf bij mij,
want ik ben voor jou bedoeld."
Dichter Peter van Hooij
63. Eeuwige beminden
Allesomvattende liefde
is wat ik voor jou voel.
Alleen zielsverwanten weten
wat ik daarmee bedoel.
Door alle levens heen
weten wij elkaar te vinden.
Wij zijn één, wij zijn alles,
wij zijn eeuwige beminden.
Dichter Peter van Hooij
64. Witte veer
Een witte veer streek
voor mijn voeten neer.
Vanuit de hemel
op het groene gras.
Ik wist meteen
dat jij het was.
Dat je me lief hebt
vanuit de hemel.
Dichter Peter van Hooij
65. Mijn engel
Ik heb de hemel
aangeraakt.
Heel even
heb ik gekeken.
Mijn lief,
ik zag je daar.
Mijn engel
in de hemel.
Dichter Peter van Hooij
66. Hemels bij elkaar
Ik wil niet
opnieuw beginnen.
Ik ben hier en
jij bent daar.
Ik wil geen
ander beminnen.
Ik wil hemels
bij elkaar.
Dichter Peter van Hooij
67. Drie maanden
Net uit de
oorlog gekomen.
Maar de hel
begon pas thuis.
Je had nog drie
maanden te leven.
Drie maanden in
ons nieuwe huis.
Dichter Peter van Hooij
68. Met z’n tweeën
De kamer is koud
en leeg zonder jou.
Hier hebben we
gelachen en gevreeën.
Onze foto in een
hartje uitgeknipt.
Wij waren altijd
met z’n tweeën.
Dichter Peter van Hooij
69. De hemel bestaat
Ik weet dat
de hemel bestaat.
Daar heb ik geen
boek voor nodig.
Geen heilig huis
of bedevaart.
Ik weet dat
de hemel bestaat.
Dichter Peter van Hooij
70. Licht zijn
Ruimte denken
en ruimte voelen.
Ademen en
openstaan.
Liefde kennen
en bedoelen.
Vanuit licht zijn
en samengaan.
Dichter Peter van Hooij
71. Het sensuele hart
Je warme sensuele hart
en je prachtige golvende haren.
Gewoon rustig naast je liggen
en uren in je ogen staren.
Je aura vol met prachtige kleuren
en de twinkeling in je groene ogen.
Elkaar heel subtiel aanvoelen
vol liefde, zachtheid en ingetogen.
Dichter Peter van Hooij
72. Geen ander meer
Jij was mijn alles,
mijn ware liefde.
Ik versierde jou
elke dag weer.
Het is zeldzaam,
een stel als wij.
Ik wil geen
ander meer.
Dichter Peter van Hooij
73. Blijf thuis
Jij zei: "Mijn lief blijf thuis,
ik heb een pijnlijk voorgevoel.
Ga niet weer de oorlog in,
want ik wil je niet verliezen.
Ik zie verlies, verdriet en pijn
en de dood misschien."
Jij had niet mijn,
maar je eigen dood gezien.
Dichter Peter van Hooij
74. Was ik maar
Was ik maar
thuis gebleven.
Je dochter neemt
het mij nog kwalijk.
Ik wil ook haar
mijn liefde geven.
Maar in de schemer
blijf ik zweven.
Dichter Peter van Hooij
75. Klein poppetje
Jij was een heel klein poppetje
en nu een jonge en prachtige vrouw.
Maar ik zie nog steeds het poppetje
in die groene ogen van jou.
De schoonheid van je moeder
en net zo eigenwijs en vrij.
Als je moeder jou nu zou zien,
dan was ze trots en blij.
Dichter Peter van Hooij
76. Samen oud
"Ik wil met jou oud worden,"
zei je moeder tegen mij.
We hadden een gezin voor ogen
en daar hoorde jij ook bij.
Dat alles anders is gelopen
weegt zwaar op mijn hart.
Gelukkig kreeg jij in je leven
een liefdevolle nieuwe start.
Dichter Peter van Hooij
77. Niet je vader
Je was nog klein toen ik
je moeder leerde kennen.
Ik zie ons nog over de
bloemenweide rennen.
Ook al was ik niet je vader,
zo voelde het wel voor mij.
"Wij zorgen wel voor haar,"
is wat je oma zei.
Dichter Peter van Hooij
78. Vage herinnering
Ik ben voor jou
een vage herinnering.
Je voelt de band niet
die ik voel.
Je neemt mij kwalijk
dat ik weg ging.
Toch was samen zijn
mijn doel.
Dichter Peter van Hooij
79. Verloren aan het leven
Ik ben je verloren
aan het leven.
Jij, die ik als mijn
bloed beschouwde.
Voor jou ben ik slechts
een herinnering.
Een vage herinnering,
want je was te klein.
Dichter Peter van Hooij
80. De herfst van mijn leven
In de herfst van mijn leven,
vallen de herinneringen van de bomen.
Van het grootste liefdesgeluk
tot in het diepste van de hel gekomen.
Dankbaarheid en spijt
lopen warrig door elkaar.
Eén ding weet ik zeker:
ik ben hier nog niet klaar.
Misschien red ik de winter.
Dichter Peter van Hooij
81. Heel jong overleden
Ik was heel jong
toen mijn dierbaren overleden.
Mijn ouders, tweelingbroer, beste vrienden
en de liefde van mijn leven.
Ik denk weleens: "Hoe zou het zijn
als zij nog bij mij waren?"
Maar die gedachte laat ik varen,
omdat er mensen zijn die om mij geven.
Dichter Peter van Hooij
82. Dankbaarheid
Ik ben dankbaar voor de familie
en vrienden die er nog zijn.
Dankbaar voor de liefde,
want we hebben het heel fijn.
Ondanks al het lijden,
het verdriet en de pijn.
Ik ben dankbaar
dat ik hier mag zijn.
Dichter Peter van Hooij
83. Native American
Ik ging met mijn broer
naar Nevada.
We trokken door
The Valley of Fire.
We dachten aan allen
die hier zijn omgekomen.
Het voelde pijnlijk op
de top van The Grand Canyon.
Dichter Peter van Hooij
84. Zon, cultuur en strand
Soms ga je voor de zon,
de cultuur en het strand.
Zo was ik met mijn zus
in Portugal beland.
Heerlijk eten, prachtige plekken
en dolfijnen naast de boot.
Samenzijn met haar
is waar ik het meeste van genoot.
Dichter Peter van Hooij
85. Jij
Jij met je
lieve glimlach.
Jij met je armen
rondom mij.
Jij met wie
ik vrij.
Jij en ik
zijn wij.
Dichter Peter van Hooij
86. Een knuffel
Een dikke knuffel
voor jullie allemaal.
Een knuffel die jullie steunt
in een droevig verhaal.
Een knuffel voor jullie
als troost voor het gemis.
Jullie krijgen van mij een knuffel,
ook als het niet nodig is.
Dichter Peter van Hooij
87. Herfstavond
Ik zal voor de gezelligheid
een geurende kaars aansteken.
Kruip lekker dicht tegen me aan
onder de warme deken.
Een kop kruidenthee en
een chocoladekoek erbij.
Wat is de herfst toch heerlijk
met jou hier knus naast mij.
Dichter Peter van Hooij
88. Het hoogtepunt
Geef haar vleugels
van zacht satijn.
Laat haar op
de wolken drijven.
Laat haar zweven
in de maneschijn.
Laat haar bij
de sterren blijven.
Dichter Peter van Hooij
89. Heerlijke avond
Ik laat je dansen
en ik laat je zweven.
Ik laat je lichaam
om de mijne weven.
De sfeer is warm
en de muziek is zwoel.
Wat een heerlijke avond
en wat een heerlijk gevoel.
Dichter Peter van Hooij
90. Schone nacht
Je hield mijn hand vast
met je fluweelzachte huid.
We flirtte, spraken
en lachten voluit.
Iedereen keek, maar
dat kon ons niet storen.
We bleven tot
het ochtendgloren.
Dichter Peter van Hooij
91. Misschien
Je keek me liefdevol aan
en was een beetje verlegen.
Je keek anders dan de anderen,
wat indruk op mij maakte.
Het was niet zomaar een blik,
maar een blik die mij diep raakte.
Misschien, heel misschien,
kom ik je wel weer tegen.
Dichter Peter van Hooij
92. Gebroken geluk
Scherven van
gebroken geluk.
Laat ze liggen,
stuk voor stuk.
Lijm ze niet,
dat heeft geen zin.
Want dan zitten er
altijd barstjes in.
Dichter Peter van Hooij
93. Er was eens
Er was eens een kabouter
met mooie schoentjes aan.
Hij wilde graag goed gekleed
naar de mooie elfjes gaan.
Hij droeg zijn beste mutsje
om een elfje te versieren.
Met een vleugje magie
en keurige manieren.
Dichter Peter van Hooij
94. Steeds opnieuw
Heb het leven lief
en wees dankbaar voor de dag.
Het is niet vanzelfsprekend
dat je die beleven mag.
Laat je onrust vliegen
en verwaaien in de wind.
Wees dankbaar voor de dag
die steeds opnieuw begint.
Dichter Peter van Hooij
95. Knispering
De knispering van het haardvuur
en de schaduw op je gezicht.
Je genieten als je de warme
chocolademelk drinkt.
Hoe je luistert naar de muziek
met je ogen dicht.
Je geneurie dat als een
zingend engeltje klinkt.
Dichter Peter van Hooij
96. Wonderen
Wonderen bestaan
en zijn er elke dag.
Een vogel die zingt
en een kind met een lach.
Een vlinder die danst
en een vriend die je zag.
Wonderen bestaan
en zijn er elke dag.
Dichter Peter van Hooij
97. Een stille groet
Er hangt een mysterieuze sfeer,
met het dauw boven het gras.
Voetsporen van een passant
die hier eerder was.
Ik teken met mijn hand
cirkels in het natte zand.
Als een stille groet
aan de volgende passant.
Dichter Peter van Hooij
98. Vleugels om je heen
Vleugels om je heen,
die beschermen tegen pijn.
Vleugels om je heen,
om niet meer bang te zijn.
Vleugels om je heen,
zo verwarmend en zo fijn.
Vleugels om je heen,
die van een engel zijn.
Dichter Peter van Hooij
99. Stilte
(subtiele humor)
--------------------------------------
-----------------------
----------------------------------
----------------------
--------------------------------------
---------------------------
-----------------------------------
-----------------
Dichter Peter van Hooij
100. Stoer genoeg
Ben jij stoer genoeg
om te durven janken?
Ben jij stoer genoeg
om kwetsbaar te durven zijn?
Ben jij stoer genoeg
om als een kind te lachen?
Ben jij stoer genoeg
zonder schone schijn?
Dichter Peter van Hooij
101. Herfstwandeling
Roodbruine herfstbladeren
dansend in de wind.
Een eekhoorn die in de kastanjeboom
zijn schuilplaatsje vindt.
Een kind stampt met de laarzen
in de grote regenplas.
Wat een prachtige dag
voor een warme regenjas.
Dichter Peter van Hooij
102. Een traan voor jou
Een traan voor jou,
omdat ik je heb gekend.
Een traan voor jou,
omdat je er niet meer bent.
Een traan voor jou,
als een parel over mijn wang.
Een traan voor jou,
een heel leven lang.
Dichter Peter van Hooij
103. Ik heb liever
Ik heb liever een gebroken hart,
dan een hart dat je niet kunt raken.
Liever een ontroerde geest,
dan een geest die verward.
Liever een helpende hand,
dan een hand die niet kan reiken.
Liever een mooi einde,
dan een relatie vol met smart.
Dichter Peter van Hooij
104. Vermijd negativiteit
Vermijd negatieve mensen
zonder idealen en zonder grenzen.
Richt je op de mensen
die jou positief voeden.
Richt je op je eigen doelen
en op je eigen wensen.
Vermijd negatieve mensen
en richt je op de positieve goeden.
Dichter Peter van Hooij
105. Vanavond bij mij
Je straalt vol verlangen
en je komt dichterbij.
Ik raak bedwelmd door
de zoete geur van je parfum.
Ik streel langs je hals
en strijk je haren opzij.
Je vraagt vol verlangen:
"Blijf je vanavond bij mij?"
Dichter Peter van Hooij
106. Begeerlijke verleiding
De zwoelheid van de nacht
raakte ons beide.
Je katoenen jurkje gleed
voorzichtig naar de grond.
Ik was betoverd toen
je op het bed neervlijde.
Met je prachtige contouren
en je sensuele mond.
Dichter Peter van Hooij
107. Verborgen kussen
Je maakt iets in mij los
met alles wat je zegt.
Maar het is veel meer
dan je woorden alleen.
Je woorden voelen
als verborgen kussen.
De hartstocht klinkt
door al je woorden heen.
Dichter Peter van Hooij
108. De wind
Ik wil niet daar zijn
waar de wind is verstomd.
Tussen betonnen muren
zonder het lied van vogels.
Ik wil niet de geplaveide wegen,
maar over groene paden lopen.
Waar je vogels hoort fluiten en bomen
hoort ruisen door het waaien van de wind.
Dichter Peter van Hooij
109. Het park
Ik heb een warm huis,
lekker eten en alles wat ik wil.
Maar in het open park
word ik elke keer weer stil.
Ik zeg eerlijk dat ik dol ben
op het comfortabele leven.
Maar de schoonheid van het park
kan geen overvloed mij geven.
Dichter Peter van Hooij
110. Verborgen depressie
(in het verleden)
Schimmen die sterven
in de diepte van het duister.
In de nacht waarin de verborgen
maan hun schaduwen steelt.
Onder de donkere hemel waar
onzichtbare sterren drijven.
In het vergeten en verborgen
licht waar de duisternis mee speelt.
Dichter Peter van Hooij
111. Je kunt pas
Je kunt pas de hemel waarderen
als je door de hel bent gegaan.
Je kunt pas redzaam zijn als je weet
hoe het is om alleen te staan.
Je kunt pas liefdevol helen
als je hart gebroken is geweest.
Je kunt pas moedig worden
als je ooit iets hebt gevreesd.
Dichter Peter van Hooij
112. Zoete perzik
Het sap loopt
langs je mond.
Er zijn wat druppels
die verdwalen.
Die langzaam naar
beneden dalen.
Dat is waar ik
de liefde vond.
Dichter Peter van Hooij
113. Hartendief
Ik betover je
en ik verover je.
Ik streel je
en ik bespeel je.
Ik bevrijd je
en ik verblijd je.
Jij bent vannacht
van mij.
Dichter Peter van Hooij
114. Drie keer sterven
Al drie keer
had ik moeten sterven.
Maar ik ben nog
steeds in leven.
Ik weet mijn jaren
te verwerven.
Nog een aantal jaren
is mijn streven.
Ik blijf nog even hier.
Dichter Peter van Hooij
115. Ziek zijn
Ziek zijn duurt
vaak maar even.
Maar bij mij al
mijn hele leven.
Dat ik dit uithoud
dank ik aan zen.
Waardoor ik ondanks
het lijden toch gelukkig ben.
Dichter Peter van Hooij
116. Er is meer mogelijk
Als iemand zegt dat ik iets niet kan,
dan bewijs ik het tegendeel.
Ik heb bewezen dat ik het kan
en ik ben trots op het geheel.
Ik laat zien dat er meer mogelijk is
dan de meeste mensen denken.
Hiermee heb ik vele mensen
inspiratie kunnen schenken.
Dichter Peter van Hooij
117. Bijna dood ervaring
Gedragen door de liefde
en badend in het licht.
Je overleden dierbaren
die op jou zijn gericht.
De hemel is stralend en
de engelen zijn krachtig.
Je hoeft niet bang te zijn,
want doodgaan is prachtig.
Dichter Peter van Hooij
118. Een kaarsje
Voor iedereen die iemand verloren
heeft steek ik een kaarsje aan.
Weet dat je met je verdriet
nooit alleen zult staan.
Iemand verliezen aan de dood
is het pijnlijkste in het leven.
Daarom wil ik met een kaarsje
mijn troost aan jou geven.
Dichter Peter van Hooij
119. Mens
Je bent als mens mooier
zonder schone schijn.
Je bent als mens mooier
als je kwetsbaar durft te zijn.
Je bent als mens mooier
als je troost zoekt voor je pijn.
Je bent als mens mooier
als je mens durft te zijn.
Dichter Peter van Hooij
120. Jij bent jij
Jij bent mooi, slim
en interessant.
Maar dat is niet
waarom ik je lief vind.
Jij verwarmt mijn hart
zoals geen ander dat kan.
Jij bent jij
en daar hou ik van.
Dichter Peter van Hooij
121. Aandacht voor elkaar
Schenk aandacht aan
degene van wie je houdt.
Wees lief voor elkaar
en neem de tijd voor elkaar.
Een knuffel, een zoen
of een attent gebaar.
Liefdevolle aandacht is
in een relatie onmisbaar.
Dichter Peter van Hooij
122. Lieve kleine momenten
De lieve kleine momenten
worden de mooiste herinneringen.
De fijne gesprekken
vanuit een liefdevol hart.
Het gebruikelijke kopje thee
met een lekker koekje erbij.
Juist die lieve kleine momenten
herinneren wij.
Dichter Peter van Hooij
123. Verliefde ogen
(subtiele humor)
De ene hand voor de wandelstok,
de andere hand voor haar.
Als ik naar haar kijk
zie ik twee verliefde ogen.
Maar het gaat soms fout
als ik naar haar staar.
Laatst struikelde ik weer
en zat ik voorover gebogen.
Met die ogen ben ik nu wel klaar.
Dichter Peter van Hooij
124. Ik zwijg in mezelf
Ik zwijg in mijn gedachten
in de krachtige herfstwind.
Ik zwijg terwijl ik wandel en
de rust in mijn hoofd weer vind.
Zwijgen in mijn denken geeft
ruimte in mijn geest.
Ik zwijg in mijn gedachten,
totdat de herfststorm is geweest.
Dichter Peter van Hooij
125. Druppel
Niemand die
het ziet.
Mijn druppel
van verdriet.
Een hele
kleine traan.
Mijn druppel
zie je niet.
Dichter Peter van Hooij
126. Vergeten dromen
Je vertelde mij
je diepste geheimen.
Over stille verlangens
en vergeten dromen.
Verlangens en dromen
die nooit zijn uitgekomen.
Omdat je vastzit in een
web van hersenspinsels.
Dichter Peter van Hooij
127. Ik hoor de stilte
Ik hoor de stilte
van een vallend herfstblad.
Ik voel de regen
op het verdorde droge pad.
Ik ruik de geur
van vervlogen parfumlucht.
Ik zie de ademnood
in een vrije diepe zucht.
Dichter Peter van Hooij
128. Ga maar slapen
Ga maar slapen,
je bent zo vreselijk moe.
Ga maar slapen,
doe je ogen maar toe.
Ga maar slapen
en maak je geen zorgen.
Laat je bezorgdheid
maar over aan morgen.
Dichter Peter van Hooij
129. Zoete dromen
Achter een geheime toverdeur,
wachten zoete dromen.
Waar de kabouters en elfen zijn,
die speciaal voor jou daar komen.
Waar je vliegt door dromenland
en zweeft over eeuwige velden.
Daar waar alles mogelijk is
en geen grenzen en regels gelden.
Ik wens je zoete dromen.
Dichter Peter van Hooij
130. Kiezelsteen
(meditatiemoment)
De kiezelsteen
in het water.
Waarin de rimpeling
gedaante krijgt.
De golfjes vloeien
in cirkels rond.
Totdat het water
weer rustig zwijgt.
Dichter Peter van Hooij
131. De oude klok
Misschien zal morgen bij het ontwaken
de tijd een einde aan mijn leven maken.
Het kan zomaar gebeuren
en er zullen mensen zijn die om mij treuren.
Er zijn mensen die van mijn bestaan afweten,
maar voor ik het weet zijn ze mij vergeten.
Mijn schrijfsels komen in de vergetelheid
en ik verdwijn volledig in de eeuwigheid.
De oude klok telt af: tik tak, tik tak
Dichter Peter van Hooij
132. In de hemel
We zijn niet onmisbaar
in het grote bestaan.
We zijn slechts druppels
in een grote oceaan.
Wie jij bent zal men
straks niet meer weten.
Maar in de hemel wordt
je nooit vergeten.
Dichter Peter van Hooij
133. Een korreltje zand
Veel mensen vinden
zichzelf erg belangrijk.
Ze denken dat het leven
om hun draait.
Ik vind dat altijd
heel frappant.
Want je bent slechts
een korreltje zand.
Dichter Peter van Hooij
134. Ik voel je
Ik wou dat jij
nog hier kon zijn.
Ik blijf niet hangen
in verdriet en pijn.
Want ik voel je liefde
die er altijd is.
Maar ik ontkom er
niet aan dat ik je mis.
Ik voel je mijn lief, ik voel je.
Dichter Peter van Hooij
135. De maan glimlacht
De sterren knipogen
en de maan glimlacht.
Want ze weten dat jij
in de hemel op mij wacht.
Na het ontwaken uit
de donkere nacht.
Dat weten is wat
het gemis verzacht.
Tot straks mijn lief, rust zacht.
Dichter Peter van Hooij
136. Een stukje eeuwigheid
Jij bent voor mij
een stukje eeuwigheid.
Een stukje in mij dat
niet vergaat door de tijd.
Een stukje dat mijn
ziel steeds voedt.
Ik koester wat dat
stukje doet.
Onze liefde is voorgoed.
Dichter Peter van Hooij
137. De liefde van de boeddha
De liefde
van de boeddha.
De boeddha
in je hart.
Richt je
op de boeddha.
De liefde verzacht
je smart.
Dichter Peter van Hooij
138. Luister naar de wind
De wind draagt verhalen,
door mensen verteld.
Over voorspoed in het leven
en wat hen heeft gekweld.
Verhalen vol storm en regen
en een briesje van geluk.
Ik luister naar de wind
en de verhalen die ik pluk.
Dichter Peter van Hooij
139. Heilige verlangens
Ik zie schilderachtige taferelen
vanuit het lieflijke prieel.
Verrukkelijke melodieën
verzadigen mijn vredige geest.
Als een verborgen rivier
stromen mijn heilige verlangens.
Verlangens die worden vervuld
in de verhevenheid van rust.
Dichter Peter van Hooij
140. Dansende demonen
Verlam mijn hart niet met
de ketenen van je gebroken geest.
In een feestzaal vol dansende
demonen ben ik al eerder geweest.
Je kwellende pijn heb je verborgen
onder verleiding en zoete sensatie.
Lieve schat, je krijgt mijn liefde niet,
maar ik schenk je mijn inspiratie.
Dichter Peter van Hooij
141. Ontroostbaar
Slechts een herinnering van geluk
houdt jou op de been.
Het geluk in je leven kwam langzaam
op en ging al snel weer heen.
De roep van je ziel klinkt door
in de ruimte van je gebroken hart.
Je zoekt in de harten van anderen
troost voor je ontroostbare smart.
Dichter Peter van Hooij
142. Prachtige winter
Een afdruk van mijn voetstappen
op het knerpende gras.
Mijn voeten glijden voorzichtig
over de verijsde waterplas.
Besneeuwde weilanden
en ijskristallen aan de bomen.
Binnen is het gezellig en warm,
dus laat de winter maar komen.
Dichter Peter van Hooij
143. Meditatie voor de ziel
Ik drink van de eeuwig stromende nectar
en geniet van de rust die ik in meditatie vind.
Achter de mist van mijn stille gedachten
hoor ik de fluisteringen van mijn ziel.
Ik open de poort naar mijn hart, waar de
gezegende aanwezigheid te vinden is.
In de paradijselijke tuin van zielsgeluk
proef ik de zoetheid met de smaak van liefde.
Dichter Peter van Hooij
144. Een geestelijke dag
Mijn sluimerende geest zal de nacht
weer met prachtige dromen bedekken.
Ik zal bij de dageraad opstaan
en mijn slapende geest weer wekken.
Met mijn ontwaakte wakkere geest
zal ik weer de nieuwe dag ingaan.
Totdat het in de avond weer tijd is
om naar het land der dromen te gaan.
Dichter Peter van Hooij
145. Dans met mij
In de stralen van mijn warme hart ontluiken
de gevoelvolle zinnen van poëzie en troost.
De poëtische gezangen vol verlangen doen
je ziel dansen op het ritme van mijn hart.
Dans met mij voorbij de blinde illusies en
zie het wonderschone wonder van het leven.
Dans met mij op het ritme van mijn woorden,
want het zal je troosten en vreugde geven.
Dichter Peter van Hooij
146. Wijs niet naar de ander
Je eigen gedrag wordt niet
door de ander veroorzaakt.
Geen 'ik zei dit omdat jij dat zei'
en 'ik deed dit omdat jij dat deed.'
Je bent zelf verantwoordelijk
voor wat je zegt en doet.
Die verantwoordelijkheid moet
je niet bij de ander neerleggen.
Toelichting: Geef de ander niet de schuld van jouw gedrag. Kijk naar jezelf in plaats van naar de ander te wijzen. Richt je aandacht op jezelf in plaats van op de ander te letten. Kijk kritisch naar jezelf in plaats van commentaar op de ander te leveren. Behandel de ander zoals je zelf behandeld wenst te worden. Gebruik de ander nooit als excuus om je te kunnen misdragen.
Dichter Peter van Hooij
147. Verborgen compliment
Jaloezie houdt in dat iemand niet
kan uitstaan dat jij waardering krijgt.
De jaloerse mens probeert jou te
ondermijnen en negatief te beoordelen.
Er zijn mensen die al jaloers worden als
jij aandacht krijgt voor wat je kan en doet.
Maak je niet druk om jaloerse mensen
en zie het als een verborgen compliment.
Dichter Peter van Hooij
148. Vreemden die je tegenkomt
Het woordje "hallo"
als een vriendelijke groet.
Zoiets simpels wat
een mens goed doet.
Een zachte glimlach
of een knikkende buiging.
Vriendelijkheid boven alles
is mijn overtuiging.
Dichter Peter van Hooij
149. Kijken niet sjansen
Hij keek naar mij
of zij keek naar mij.
De vraag is: wie keek
(als eerste) naar wie?
Iedereen kijkt
normaal naar elkaar.
Oogcontact hoeft geen
enkele bedoeling te hebben.
Dichter Peter van Hooij
150. Kwetsbare sterke man
Ieder mens met emotionele pijn
weet dat we allemaal kwetsbaar zijn.
Verlies en verdriet krijgen
de sterkste man op zijn knieën.
Iedereen krijgt een gebroken
hart door verlies en verdriet.
We zijn allemaal kwetsbaar,
ook als je dat aan iemand niet ziet.
Dichter Peter van Hooij
151. De boom van troost
Toen ik onder de boom schaduw zocht
vond ik troost in mijn bedroefde hart.
Samen met de takken wiegde ik
rustig en langzaam heen en weer.
Als een kind dat in de armen van
zijn moeder genegenheid vindt.
In mijn hart ontsprong een
bodemloze bron van troost en liefde.
Dichter Peter van Hooij
152. De donkere nacht van de ziel
(symboliek)
Zo duister en lang was de nacht dat ik
niet kon geloven dat ik nog zou ontwaken.
Ik moest ontwaken uit de donkere
nacht van de ziel en in het licht geraken.
Het kleurloos nachtelijk duister
ontnam mijn wensen en dromen.
Maar het is de volgende dag
toch nog goed gekomen.
Dichter Peter van Hooij
153. De kleine helper
De ervaringen in je leven
hebben jou verdrietig gemaakt.
Je verdrietige verhalen
hebben mij diep geraakt.
Jij vindt troost in mijn gedichten
en dat is waar ik voor dien.
Ik help jou om weer een lichtpuntje
in je leven te kunnen zien.
Toelichting: Ik begrijp jou, omdat ik zelf intens
verdriet heb gekend. Onverwerkt verdriet zet zich om in onrust en boosheid.
Verwerkt verdriet geeft ruimte voor rust en optimisme. Als dichter probeer ik
jou te helpen om je verdriet te verwerken, je boosheid te laten varen en je
rust te vinden.
Als schrijver van mijn verhandeling over het taoïstische boeddhisme
probeer ik hetzelfde te doen: jou helpen om de emotionele pijn en het geestelijke
lijden te verlichten. Ik ben als schrijver en dichter een kleine helper.
Dichter Peter van Hooij
154. De rust van mijn hart
Het verdriet knaagde pijnlijk
aan mijn toen verloren ziel.
Hoe meer ik mij verzette
hoe dieper dat ik viel.
Toen maakte ik heel dapper
een hele nieuwe start.
Ik vond het geluk weer
in de rust van mijn hart.
Dichter Peter van Hooij
155. Een koekje
(subtiele humor)
Ik wil graag een koekje
bij een kopje thee.
Veel hoeft het niet te zijn,
maar dan wel graag twee.
Bij een kopje koffie
wil ik er graag drie.
Als er een heel pak is,
doe me dan maar die.
Dichter Peter van Hooij
156. Het leven is een schouwspel
Het leven is een schouwspel
en je hart is het theater.
Soms gevuld met verdriet
en soms met veel geschater.
Bij huilen en bij lachen rolt
er een traan over je gezicht.
In het theater van je hart
wordt elke traan belicht.
Dichter Peter van Hooij
157. De engelen huilen
De regen valt verdrietig
als tranen uit de lucht.
De wind waait droefgeestig
als een hele diepe zucht.
De hemelse engelen huilen,
ook als je het niet ziet.
Want hoe gemene mensen
zijn, doet engelen verdriet.
Dichter Peter van Hooij
158. De boeddha in de lotus
De glimlach van de boeddha
weerspiegelt mijn kracht.
Een geestelijke kracht,
compassievol en zacht.
In mijn hart zit de boeddha,
die vriendelijk naar mij lacht.
De boeddha in de lotus
heeft mij zachte kracht gebracht.
Dichter Peter van Hooij
159. Ik blijf nog even zitten
De ochtendnevel
zweeft over het kalme water.
Een wandelaar neemt een
sluier van mist met zich mee.
Het park is stil en rustig
zo ’s morgens heel vroeg.
Ik blijf nog even zitten,
want ik heb nog tijd genoeg.
Dichter Peter van Hooij
160. Ochtendritueel
(een kleine herinnering)
Ik weet nog onze ochtenden,
met altijd koffie bij je ontbijt.
Je boterham met zoetigheid
en hoe je altijd het fruit snijdt.
Je neemt de tijd en bent nooit druk
en geniet rustig van ons ochtendgeluk.
Na het ontbijt zeg je altijd:
"Mijn dag kan niet meer stuk."
Dichter Peter van Hooij
161. Dezelfde hemel
Ik ontsteek in mijn hart
een vlam van liefde en vergeving.
Liefde en vergeving voor iedereen,
mijn vriend en mijn vijand.
We zullen ons uiteindelijk
allemaal met elkaar verzoenen.
Want voordat we het weten
zijn we in dezelfde hemel beland.
Dichter Peter van Hooij
162. Ik wens je
Ik wens je hartstocht, verwantschap
en verbondenheid.
Ik wens je vriendschap, gezelligheid
en saamhorigheid.
Ik wens je steun, troost en bemoediging
in je leven.
Ik wens je al het goede toe wat mensen
je kunnen geven.
Dichter Peter van Hooij
163. Het zwanenmeer
Op de klanken van piano en harp
zag ik de ballerina in haar dans.
Stralend op het podium
en perfect in balans.
De ballerina als een sierlijke zwaan
in het licht gehuld.
Zwevend over het zwanenmeer,
met de zaal compleet gevuld.
Dichter Peter van Hooij
164. Verdriet niet verdringen
Dwars door haar lijden
slikte ik mijn tranen weg.
Al kon ik ze maar
moeilijk bedwingen.
Ik wilde een sterke
steun voor haar zijn.
Ze zei: "Je hoeft je verdriet
niet te verdringen."
Ik barstte in huilen uit.
Dichter Peter van Hooij
165. Mijn engelen
De meeste engelen hebben vleugels
en zweven met liefde in het rond.
Maar deze engelen hadden benen
en gaven hun liefde hier op de grond.
Nu hebben zij onzichtbare vleugels
en zweven zalig in de hemel rond.
Ik kan ze slechts zien in herinnering,
maar ik voel hun liefde hier op de grond.
Dichter Peter van Hooij
166. Een zware reis
Over uitgestrekte velden
en kronkelende paden.
Over de berg tot aan
het grote meer.
Het is een zware reis
door dit leven.
Maar ik doe het zo
nog een keer.
Dichter Peter van Hooij
167. Onbaatzuchtig
Bewust vergeet
ik mezelf volledig.
Ik zie mijn leven
alsof ik er los van sta.
Onthecht van ego
en eigenbelang.
Onbaatzuchtig is
de weg die ik ga.
Dichter Peter van Hooij
168. Dit ene ogenblik
Ik luisterde naar je hart,
zodat ik je gedachten kon horen.
Je gezicht reflecteerde alles
wat je hart mij vertelde.
Alles leek samen te komen
in dit ene ogenblik.
Waarin je meer vertelde
dan met al je woorden.
Dichter Peter van Hooij
169. De belofte van de ochtend
De ochtendzon tilt de nevels van de velden,
terwijl de heuvels golven in het zachte ochtendlicht.
De horizon draagt het prachtige ochtendzicht,
dat zo mooi is dat zelfs de wind er stil van is.
Er loopt een man druk in zijn gedachten
en loopt het wonderschone landschap mis.
Hij hoort de belofte van de ochtend niet,
die je alleen kunt horen als je stil geniet.
Ik hoop dat jij het horen mag,
want de ochtend belooft een mooie dag.
Dichter Peter van Hooij
170. Ik ben genoeg
Ik ben licht
en ik ben zacht.
Ik ben genoeg,
dat is mijn kracht.
Ik ben hemel
en ik ben aarde.
Ik ben genoeg,
dat is mijn waarde.
Ook jij bent genoeg.
Dichter Peter van Hooij
171. De bomen fluisteren
De bomen fluisteren geheimen,
over hoe de oude wijzen waren.
Eeuwenlang waren zij bezig
om de helende wijsheid te vergaren.
De wind deed hun naam vergeten,
maar hun wijsheid blijft bestaan.
Hun wijsheid van de natuur
zal altijd blijven en nooit vergaan.
Dichter Peter van Hooij
172. Droom je leven
Laat je droom dansen, als vuur in de nacht,
een droom die jouw hart in beroering bracht.
Droom over je dromen, zacht als de wind,
met diepe geheimen die niemand ooit vindt.
Droom je leven en leef je droom
en blijf jezelf zonder schroom.
Zodat je droom geleefd wordt
en je leeft in een droom.
Dichter Peter van Hooij
Alle auteursrechten zijn voorbehouden aan de auteur Peter
van Hooij (auteurswet 1912). Het schrijfwerk van Peter van Hooij is
auteursrechtelijk beschermd en op datum gedocumenteerd.
Filosofische verhandeling van Peter van Hooij: https://chinesezenarnhem.blogspot.com
